زندگینامه:
داوود سرخوش ۲۶ آوریل ۱۹۷۱ (میلادی) در قریهٔ غُجُر باش، ولسوالی بندر و سنگ تخت، ارزگان (دایکندی فعلی) در خانوادهای از قوم هزاره چشم به جهان گشود.
پدرش غلام حیدر خان که از متنفذین و خوانین منطقه بهشمار میرفت، هم در زمان محمد ظاهر شاه و هم محمد داوود خان، وکیل انتخابی مردم بود و به همین دلیل به نام وکیل شهرت داشت. غلام حیدر وکیل با کیمیا، مادر داوود سرخوش که در شناسنامه فاطمه نام داشت، ازدواج کرده بود. حاصل ازدواج آنها چهار پسر و هشت دختر بود که از این میان یک پسر و یک دختر دیگر در قید حیات نیستند. غلام حیدر از دو ازدواج دیگر خود فقط صاحب یک فرزند شد.
داوود سرخوش که بهعنوان یازدهمین فرزند خانواده به دنیا آمده بود، هنوز کودکی بیش نبود که مادر را از دست داد.
تا هفت سالگی، قرآن، خواجه حافظ و شهنامه را در خانه نزد پدر خواند. وقتی تنها معلم قریه که از هرات بود در سال ۱۹۷۸ (میلادی) مانند همیشه به قریه آمد، پس از امتحان گرفتن فهمید که داوود بهخوبی میتواند بنویسد و بخواند. معلمش او را مستقیما وارد کلاس سوم کرد. سال بعد در آغاز کلاس چهارم که تازه قلم و کتاب را از مدرسه گرفته بودند، یکباره جنگ آغاز شد. میز و چوکی که مدرسه آنها به عنوان تنها مدرسه در منطقه آن را تازه به دست آورده بود، سوزانیده شد و تنها معلم قریه هم به سختی توانست جان سالم بدر ببرد.
هنگام قیامهای مردمی بود. سازمانها به وجود آمدند و همراه با فراوان شدن سازمان نصر، و پاسداران جهاد اسلامی افغانستان شعلههای جنگ افروخته تر شد. بسیاری از متنفذین و خوانین هزاره جات جان خود را در آن نبردهای میان سازمانی از دست دادند. در شب اول عید قربان سال ۱۹۸۳ (میلادی)، در اثر یک حملهٔ وسیع در منطقه توسط نیروهای محمدحسین صادقی نیلی و دیگر احزاب متحد با آن، ۲۳ تن از اعضای خانوادهٔ داوود که شامل برادرش سرور سرخوش، کاکا، پسران کاکا، پسران عمه و پسران ماما بودند، در یک شب به قتل رسیدند. کودکان و زنان خانواده که از دم تیغ قتلعام نجات یافته بودند مدتها متواری بودند تا این که غربت سرای کویته را به عنوان اقامتگاه موقت برگزیدند و یک بار دیگر در آنجا کنار هم جمع شدند.
داوود بهعلت ناآشنایی با زبان اردو، مدرسه و کلاس درس را باید دوباره آغاز میکرد. کلاس اول تا سوم را در یک سال و کلاس چهارم و پنجم را در سال دیگر خواند. در شهر کویته در مجموع اجازه یافت تا کلاس دهم را به پایان برساند. تحصیل بیشتر برای مهاجرین میسر نبود. سال ۱۹۹۹ میلادی از پاکستان به انگلستان آمد. یک سال را در انگلستان به سر برد و از سال ۲۰۰۰ میلادی بدینسو در اتریش در شهر ویانا به سر میبرد. داوود در سال ۱۹۹۵ میلادی با کبرا نیکزاد که از کودکی با هم آشنا بودهاند، ازدواج کرده و هر دو صاحب سه پسر با نامهای صبور، ذوالفقار و یاسر هستند.
فعالیت هنری:
داود در سن ۹ سالگی شروع به یادگرفتن ساز دمبوره در نزد برادرش سرور سرخوش کرد و از ۱۷ سالگی آوازخواندن را آغاز کرد. ساز هارمونیه را در نزد ارباب علی خان آهنگساز پاکستانی از ایالت سند آموخت. او تاکنون پنج آلبوم به صورت رسمی به بازار عرضه کرده است که معروفترین آلبوم اش “سرزمین من” است که در افغانستان و ایران مورد توجه قرار گرفت. وی در سال ۲۰۱۶ میلادی از طریق دولت به عنوان اسطوره موسیقی افغانستان شناخته شده است.
البوم ها:
