همو روزی که د بامیان رسیدم به یادم آمدی آهی کشیدم
دل من داند و داند خدایم چو مرغ بیم بسمل میتپیدم میتپیدم
الا ای نازنینم نازنینم به پیشت کمتر از خاک زمینم
خانه تو دامان بنده رفیق جو
سیاه پیکی تو نوربنده رفیق جو
د جانت بخمل کابل میشینه
چی سازم ملک کو بنده رفیق جو
دل … شیشه بوده گشته خیره
به مثل گل به میدان جزیره
همان کس ما و تو از هم جدا کرد
دلکش مثل دلم در بگیره
د یاد مه میه مزاقای تو الی
از نو تازه موشه داغای تو الی
آتیشی دیل مره کلو موکونه
چشمک زدون قباقایشی الی
درختا گل کده دانه موکونه
صنم عاشق دیوانه موکونه
باچه کی پول داره حاجت شی روا
باچه بی پوله افسانه موکونه
بلیبور کومه افتو زده شی
بلیبور دل کوتو کده شی
بله پلاس شیشته چوخرا موکونه
بلیبور چیم پور او دیده شی
الا ای داد و بیداد داد و بیداد
خدا جانم دل پر غم به من داد
ای ای نازنینم نازنینم به پیشت کمتر از خاک زمینم
***
