چرا اورسی را بالا می کنی یار
چرا سیل و تماشا می کنی یار
نمی ترسی ز فردای قیامت
مه میسوزوم تماشا می کنی یار
گل گل گلاب دانه یکدانه
بیا سویم دیگر نکو بهانه
کسی که عاشق است ناکام نمانه
دو چشم سیای افغانی داری
به دل رحم مسلمانی نداری
شبا ره صبح کدوم د پیش خانه ات
چطور خواب است که بیداری نداری
گل گل گلاب دانه یکدانه
کدم گپ میزد از ننگ زمانه
نگار قار کده نمیایه د خانه
دمی راه کلان منزل گرفتی
مره دیدی خوده غافل گرفتی
مه خو یارک بد خواه تو نیستوم
چرا از یار شیرین دل گرفتی
گل گل گلاب دانه یکدانه
بیا سویم دیگر نکو بهانه
صحاب از دوریت زار و خزانه
بلا بودی بلا تر گشتی ای گل
قشنگ و دلربا تر گشتی ای گل
چی دیدی از مه ای شوخ دل آرا
کز اول بی وفا تر گشتی ای گل
گل گل گلاب دانه یکدانه
کسی که عاشق است ناکام نمانه
کدم گپ می زد از ننگ زمانه
اگر باد صبا پیدا نمی شد
دهان غنچه ی گل وا نمیشد
اگر لیلی نمی دادند به مجنون
صدای عاشقان بالا نمی شد
گل گل گلاب دانه یکدانه
بود عشق تو در دل جاودانه
صحاب از دوریت زار و خزانه
کسی که عاشق است ناکام نمانه
بیا سویم دیگر نکو بهانه
***
