آفت به جان ای آشوب زمان ای
باریک میان ای یکتا به جهان ای
یک نیمه ز کولاب و یک نیمه ز کابل
شیرین نگهش ناب ای لبخند لباش گل
چشم سیه داره جادوگرانه
با زور و کتف و کمرش چه رستمانه
چشم سیه داره جادوگرانه
با زور و کتف و کمرش چه رستمانه
قلبش دوتاره خواهش به من داره
برگشت دوباره با ناله و زاره
یک دم طرف شام یک دم طرف روز
در گوشه ی صد بام ای آن یار جگر سوز
چشم سیه داره جادوگرانه
با زور و کتف و کمرش چه رستمانه
آفت به جان ای آشوب زمان ای
باریک میان ای یکتا به جهان ای
یک نیمه ز کولاب و یک نیمه ز کابل
شیرین نگهش ناب ای لبخند لباش گل
چشم سیه داره جادوگرانه
با زور و کتف و کمرش چه رستمانه
***