ای سرو روان بیا که دستت بوسم
لبهای ظریف می پرستت بوسم
گر می نخورم تو باده در جامم ریز
تا مست شوم لبان مستت بوسم
گر می نخورم تو باده در جامم ریز
تا مست شوم لبان مستت بوسم
جنبان جنبان یار جان کجا روان
چقدر نامهربان کی به مقصد میرسان
پیش من چه وقت میمانی مه میرم تنها میمانی
به همی یار ستم نکن که بی یار شوی
بسیار طلب نکو به کم زار شوی
به همی خانه ی دوست خویش بسیار نرو
هرچند که عزیزی عاقبت خار شوی
روی یار خال داره دانه دانه
شدم عاشق که پیغامم رساند
شدم عاشق عاشق بی بهانه
شدم عاشق عاشق بی بهانه
ز دردش می روم خانه به خانه
ز دردش می روم خانه به خانه
همسایه ی دست راست ما زر داره
دو دختر قد بلند و قد رسا ره
یک دختر میده تر به من دل داده
ای ناانصاف دلکم میل کلانتر داره
روی یار خال داره دانه دانه
روی یار خال داره دانه دانه
شدم عاشق که پیغامم رساند
شدم عاشق عاشق بی بهانه
شدم عاشق عاشق بی بهانه
ز دردش می روم خانه به خانه
ز دردش می روم خانه به خانه
ز دردش می روم خانه به خانه
***
