فرزند هنر باش نه فرزند پدر
فرزند هنر زنده کند نام پدر
عشق تو مره کباب بریان کرده
لبای ظریفت مره ویران کرده
مجنونت شدم گوش کو ای لیلای من
این غمت مره زار و پریشان کرده
ای کبک خرامان تو مگر خانه نداری
ای زلف پریشان تو مگر شانه نداری
ای دختر افغان تو مگر خانه نداری
کار عاشقی به ناز است نکنم چطور کنم
بکنم در غم بمانم بکنم چطور کنم
یاد تو کنم سر زبانم سوزد
ترک تو کنم تمام جانم سوزد
رازیست که پیش کس نتانم گفتن
دردیست که مغز استخوانم سوزد
تا نگه کردم به آن دو چشم مستت
من صدقه شوم دو لب می پرستت
من صدقه شوم بلا کنم جان و دلم
تا روزی شود بگیرم دم به دستت
ای کبک خرامان تو مگر خانه نداری
ای زلف پریشان تو مگر شانه نداری
ای دختر افغان تو مگر خانه نداری
کار عاشقی به ناز است نکنم چطور کنم
بکنم در غم بمانم بکنم چطور کنم
***
