بوسم لب لعل تو را
کاش میبودم به جای سین و گاف و ر و ت
لبت را میمکم خواهی یا نخواهی تا نفس دارم
که من تریاکی عشقم به شیرینی هوس دارم
امشب دلکم هوای سرپایان است او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
نیم جگرم پخته نیم بریان است او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
یک پوکه جگر ماندی د این کنج دلم او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
آیا که پس یار خود سرگردان است او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
جانم که بهار شده کی میایی او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
وقت گلزار شده تو کی میایی او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
تو وعده در برفای زمستان دادی او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
برفا همه آب شده تو کی میایی او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
او صنما گله دارم
از جفایت ناله دارم به خدا جان گله دارم
گل نسرینم اول دختر بود بعد به قول خود برابر بود
حالا شوی کرده خانه دار شده به گمانم از من بیزار شده
گل نسرینم اول دختر بود بعد به قول خود برابر بود
حالا شوی کرده خانه دار شده به گمانم از من بیزار شده
یارکم یارکم یارکم یارکم بالا بره قلاج قلاج موی داره
میزنه میزنه مشکی علم خوش لب و خوش روی داره
چهکنم چهکنم چهکنم چاره ندارم که گلم شوی داره
حالا من میرم به دنبالش
جیگر جانم هی
سوختم در غم هجرانش
دلبر جانم هی
سوختم در غم هجرانش
لب تو لب تو لب تو … رخ تو چشمای تو ره صدقه شوم
تو از آن تو از آن تو از آن لبا مره بوسه بدی تازه شوم
مکجا مکجا مکجا ازنه تو ره بیافوم که برایش باجه شوم
حالا من میرم به دنبالش
جگر جانم هی
سوختم در غم حجرانش
یارکم قد رسا و صاف و دلجو داره
خال خوش رنگ و سیاه میان ابرو داره
هرچی گویم ز قشنگی همیشه او داره
حالا من میرم به دنبالش
جگر جانم هی
سوختم در غم حجرانش
دلبر جانم هی
سوختم در غم حجرانش
***
