آی در لب دریا نشستی تشنگان را یاد کن
تشنگان را دور ماندی گشنگان را یاد کن
شکم سیرم به تنهایی کمالی ندانست
دور دستر خوان نشستی گشنگان را یاد کن
جانا به دردمندان ظلم و شتاب تا کی؟
بی سایه ی تو بودن در آفتاب تا کی؟
میخوانم از دل و جان، تا قدرت و تا توان
…
رو شده دانه دانه هستی ماه یگانه
به یاد چشم مستت بخوانم عاشقانه
به زیر درخت توت وای د پایکات جوره بوت
جان خرابات هستی ادریس و بچه داوود
رو شده دانه دانه آنکه معراج به خانه
میگمش … قدر جوان ره میدانه
گل که بازاری شود بلبل زند خود را به دار
جان از برای آنکه صیاد به بازار آورد
دلبر قصاب من تدبیر می گفت روزی
عالمی را سر برید و تیغ او را کس ندید
دمبوره را خره کش … سر کش
جوانای وطنه اینجا یاد کن مره …
…
جانا به دردمندان ظلم و شتاب تا کی؟
بی سایه ی تو بودن در آفتاب تا کی؟
اینقدر نازی که دنیا به سر ما می کند
غیر ما هر کس که باشد ترک دنیا می کند
… مه برت می کنم یاد
ادریس و بچه داوود هستی جان خرابات
چشمت ر می گردانی جانا مره می ترسانی
کباب رویت شدم می دانی نمیدانی
به کنده زدم به بر هستی جان با خبر
آی معراج ناله می کند …
رفیق هستیم جان به جان …
بیا که بریم به بالا صدقه نام خدا را
بان که یاد آور شوم دلم خوش است از شاه
***
