ز ابری روسری دارد ز باران پیرهن بانو
تعارف می کند رنگین کمان کمانی را به من بانو
وطن صلح است و … میجوشد گل از سنگا
ز راه سبز باران خورده می آید وطن بانو
ز ابری روسری دارد ز باران پیرهن بانو
تعارف می کند رنگین کمان کمانی را به من بانو
ز برگ تازه ی گلبرگ باری آمدن بسته
به روی سر گرفته چتر ناز و نسترن بانو
ز ابری روسری دارد ز باران پیرهن بانو
تعارف می کند رنگین کمان کمانی را به من بانو
به دستش ساعتی از ماه از مهر چید انگشتر
به پا کرد است دو کفش از کهکشان و یاسمن بانو
جهان آرزو ها می شود روشن ز گفتارش
دهانش صبح سرشار است و هنگام سخن بانو
ز ابری روسری دارد ز باران پیرهن بانو
تعارف می کند رنگین کمان کمانی را به من بانو
***
