عمری که به تلخی گذرد کوتاه به
شیری که شکاری نبود روباه به
عمری که از آن منفعتی نیست مرا
گر یوسف ثانی بود در چاه به
ای خانه خراب بردار نقاب
کردی مه کباب
یک بوسه به ما بده از بهر ثواب
از بهر ثواب ای از بهر ثواب
یارک مه گو که یارکت بیمار است
رنگش به مثال کاگل دیوار است
گر میتانی خود به زودی برسان
جان میکند و منتظر دیدار است
ای خانه خراب بردار نقاب
کردی مه کباب
یک بوسه به ما بده از بهر ثواب
از بهر ثواب ای از بهر ثواب
من میمیرم و صدای من میمانه
آسوده تنم در این کفن میمانه
آسوده تنم نصیب کرم های لحد
این آهنگ من برای دوستان من میمانه
ای خانه خراب بردار نقاب
کردی مه کباب
یک بوسه به ما بده از بهر ثواب
از بهر ثواب ای از بهر ثواب
هر کس که تو را شناخت جان را چی کنه
فرزند و حیاط و خانه مان را چی کنه
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانه ی تو هر دو جهان را چی کنه
ای دوست عزیز بی تو جهان را چی کنم
فرزند و عزیز و خانمان را چی کنم
بی تو گل سرخ و ارغوان است بسیار
من دل به تو داده ام دگران را چی کنم
ای خانه خراب بردار نقاب کردی مه کباب
یک بوسه به ما بده از بهر ثواب ای از بهر ثواب
این آهنگ من برای تو میمانه ای خانه خراب
