دو ره سازیم و ره پیما من و دریا من و دریا
دو همراهیم و دو تنها من و دریا من و دریا
ز یک سر چشمه می آییم یک سرچشمه ی کوهی
به پایین ها ازو بالا من و دریا من و دریا
من از وی شور میگیرم وی از من شعر میگیرد
دو پر شوریم و پر غوغا من و دریا من و دریا
دل تو مست طوفان ها دل من مست طغیان ها
دو سر مستیم و پر سودا من و دریا من و دریا
غزل میخواند و من هم فغان میسازد و من هم
دو شاعر دو دل شیدا من و دریا من و دریا
به یاد یار مینالیم به یاد ارزوهامان
دو مجنونیم در صحر من و دریا من و دریا
نه باک سد ره داریم نه باک از خلل …
دو جویای ره فردا من و دریا من و دریا
به چندین رنج و تاب و تب سرود زندگی بر لب
دوانیم از پس دنیا من و دریا من و دریا
***
