ازین جا تا کابل جان کار دارم
در کوهستان یکگ دلدار دارم
خدا جان چاره ی درد مره ساز
وای بله ارمانکای بسیار دارم
بیا بیا کنارم دلبر من تو بیا به منزل من
میگم سیل کنم مه برم به کویش
وای کابل جان ره بگردم مه به بویش
مزار جان ره بگردم مه به بویش
یارم از پیش مه رفته به جایی
وای فتادم از پی اش مثل گدایی
همان قولی که داد ممنونش هستم
اما میترسم از روز جدایی
بیا بیا کنارم دلبر من تو بیا به منزل من
میگم سیل کنم مه برم به کویش
وای کابل جان ره بگردم مه به بویش
بدخشان جان ره بگردم مه به بویش
تخار جان ره بگردم مه به بویش
ای سفید مغز بادام استی یار جان میده
همیشه در لب بام استی یار جان میده
نمیدانی رموز عاشقی ره میده
عجب جاهل و نادان استی یار جان میده
مسافر میشوم مادر دعا کن میده
تو که تنها شدی صبر خدا کن میده
خدا داند بیایم یا نیایم میده
اگر مردم د حق مه دعا کن میده
ای میده میده میده رقصیدنایش میده
میده میده میده خندیدنایش میده
بمالم روی خود به خاک تیره میده
دلکت مثل دلم در بگیره میده
مناجات می کنم پیش خدا جان میده
به هر جا یار نامرد هست بمیره میده
ای چطور ایستاده ای در دان اورسی میده
قلم در دستکایت خط می نویسی میده
ای قلمت بشکنه رنگایش بریزه میده
کد آن حرف جدایی می نویسی میده
ای میده میده میده رقصیدنایش میده
میده میده میده خندیدنایش میده
