دیلکم ای دیلکم ای دیلکم
مرغک تیر جفا خوردگکم
دل آواره ی من دل بیچاره ی من
شهره ی از خود و بیگانه شدی
تو را از دور می بینم چه حاصل
به پهلویت نمی شینم چه حاصل
درخت حسن تو گلزار گردد
از آن گلها نمی چینم چه حاصل
دیلکم ای دیلکم ای دیلکم
مرغک تیر جفا خوردگکم
دل آواره ی من دل بیچاره ی من
شهره ی از خود و بیگانه شدی
جان لعل یمن بر دشت و دمن
هستی یار ما بیا بر کوه و چمن
سر راهت نشینم خانه سازم
به موی های سیاهت شانه سازم
به موی های سیاهت شال رنگی
خود را بدتر ازین بیگانه سازم
جان لعل یمن بر دشت و دمن
هستی یار ما بیا بر کوه و چمن
