
به همان خنده ی مست دلکم رفته ز دست
کوزه ی صبر دلم وای افتاد و شکست
داغ داغ ای دلکم دل خوش باورکم
کی شود که کمکی بشیند در برکم
خود به خود گفته بودم که عاشقی آسان است
وای خاک آسان است الا بنگر گریان است
به همان خنده ی مست دلکم رفته ز دست
کوزه ی صبر دلم وای افتاد و شکست
داغ داغ ای دلکم دل خوش باورکم
کی شود که کمکی بشیند در برکم
گل صد برگ سفید دل عاشق به امید
وای میلرزه دلم برابر برگک بید
یارک بی درکم آهوی صحرا
من ندانم که دلش از دلم آگاه است
به همان خنده ی مست دلکم رفته ز دست
کوزه ی صبر دلم وای افتاد و شکست
داغ داغ ای دلکم دل خوش باورکم
کی شود که کمکی بشیند در برکم
دلکم پر هوس ای کفتر در قفس ای
آه این سوز دلم برابر هر نفس ات
یارک بی درکم آهوی صحرا
من ندانم که دلش از دلم آگاه است
به همان خنده ی مست دلکم رفته ز دست
کوزه ی صبر دلم وای افتاد و شکست
داغ داغ ای دلکم دل خوش باورکم
کی شود که کمکی بشیند در برکم